Trap schilderen in Kortenaken en Vlaams-Brabant

Bij een trap die al meermaals overschilderd is of waarvan de verflaag loskomt, schuren we door tot op het kale hout. Dat doen we machinaal met een excenter- of bandschuurmachine op de brede vlakken en met de hand in de hoeken tussen trede en stootbord, waar een machine niet bij kan zonder het hout te beschadigen. Oude verflagen bevatten soms meerdere kleuren over elkaar, en die moeten er allemaal af voor de nieuwe laag gelijkmatig kan hechten.

Schuurstof van een trap trekt diep in de trapneus, de spijlen en de plint eronder. We werken daarom met stofafzuiging op de machine en sluiten de trapkast waar mogelijk af met folie, zodat het stof niet door de rest van de woning trekt. Na het schuren volgt een grondige ontstoffing met een stofzuiger en een licht vochtige doek, voor er ook maar een druppel grondverf op gaat.

Op een trap die volledig kaal geschuurd is, zie je vaak weer de originele houtnerf en eventuele oude reparaties die voordien onder de verf verborgen zaten. Die bespreken we dan bij daglicht: soms kiezen klanten op dat moment alsnog voor vernis in plaats van de geplande dekkende verf, omdat het hout mooier blijkt dan verwacht.

Op de treden en stootborden zelf gebruiken we nooit gewone houtverf, maar een specifieke trapverf of vloerlak die bestand is tegen dagelijks belopen. Naargelang de verwachte belasting kiezen we voor een sterk één-componentproduct of een tweecomponentensysteem, dat harder uithardt en langer meegaat maar ook een langere verwerkingstijd en droogtijd tussen de lagen vraagt.

We brengen doorgaans twee tot drie lagen aan, met telkens een lichte tussenschuring om de hechting van de volgende laag te verbeteren. Op de treden zelf kunnen we op vraag een antislipadditief in de laatste laag verwerken, wat vooral bij gezinnen met kinderen of oudere bewoners een nuttige toevoeging is.

Leuning en spijlen worden meestal met de kwast afgewerkt in dezelfde kleur en glansgraad als de treden, al is het product daar minder zwaar belast en volstaat een klassieke houtverf of vernis. Het resultaat is een trap die er in één keer verzorgd en gelijkmatig uitziet, van de eerste tot de laatste trede.

De meest voorkomende fout is te weinig schuren: een nieuwe laag verf op een gladde, niet-opgeschuurde ondergrond hecht onvoldoende en laat na een paar maanden weer los, precies op de plekken waar het meest over gelopen wordt. Een tweede veelgemaakte fout is met gewone muurverf of een verkeerde houtverf werken, die simpelweg niet bestand is tegen intensief belopen.

Ook te snel opnieuw belasten is een klassieker: de verf voelt na een dag droog aan, maar is dan nog lang niet uitgehard. Wie binnen enkele dagen weer met harde schoenen over de trap loopt, drukt de verflaag in en krijgt blijvende afdrukken op de neus van de trede.

Een laatste fout die we vaak tegenkomen, is de hele trap in één keer schilderen zonder een tijdelijke doorgang te voorzien. Dat lijkt sneller, maar levert vaak een geïmproviseerde noodoplossing op met karton of planken over de treden, wat het risico op vlekken en beschadigingen in de verse verf net vergroot.

Met een degelijke voorbereiding en een slijtvaste trapverf reken je op 5 tot 8 jaar voor je de treden opnieuw moet behandelen, afhankelijk van de intensiteit van gebruik en of er kinderen of huisdieren in huis zijn. Leuning en spijlen gaan doorgaans langer mee dan de treden zelf, omdat ze minder belast worden.

Bestaande verf of vernis in goede staat schuren we mat, zodat de nieuwe laag hecht zonder dat we tot op het hout moeten gaan. Zit er wel loszittende verf, diepe krassen of afgesleten plekken op de treden, dan schuren we lokaal of volledig tot op het kale hout om een gelijkmatige ondergrond te krijgen.

Het stof van het schuren trekt diep in de trapneus en de hoeken tussen trede en stootbord, dus we werken met stofafzuiging en nemen extra tijd om alles grondig te ontstoffen voor de eerste laag verf erop komt. Sla je die stap over, dan zie je stofkorreltjes terug in de afgewerkte laag.

In veel woningen is de trap de enige weg naar boven, dus een volledige stillegging is geen optie. We werken daarom gefaseerd: eerst de ene helft van elke trede, met de andere helft als tijdelijke doorgang, en omgekeerd zodra die kant droog genoeg is om op te lopen.

Bij gezinnen met jonge kinderen of huisdieren bespreken we vooraf extra goed hoe de doorgang er in elke fase uitziet, zodat er geen ongelukken gebeuren op een net geschilderde, nog niet uitgeharde trede. Een tijdelijke afzetting met een simpel hekje is daarbij vaak een eenvoudige oplossing.